بنام خدا                                                                                                      

                        

 خوانندگان گرانقدرسلام! آدرسِ جدید وبلاگ من این است:  http://rahelayar.blogfa.com/

 

مـثـنـوی

 

شعله های آتش عشق جلال الدین من

جا گرفته در دل آواره ی غمگین من

با چنین طرحی که امشب داد در آیین من

پای دل را میکشد از حلقه ی تمکین من

***

ترک می گوید که عشق ما جلال الدین ماست

رهنمای عاشقی و پیشوای دین ماست

روم میگوید که مولانا ی رومی مال ماست

با تمامی وجودش واقفِ احوال ماست

دوست می گوید که آن آزاده از ایران ماست

گوهری ازسرزمین پُرگهر دامان ماست

بلخ مینازد که مولانا ز خون جان ماست

چشمه آب زلال و چشمه حیوان ماست

***

باور من این بود ای همدل ِ صاحبنظر!

نعره جانسوز ِمولانا ست فریاد بشر

قامت آزاده اش چون باد ِ صرصر میرود

از فراز ِ مرزبندی ها فراتر میرود

آن نماد ِ عشق آن مرد ِعزیز و مرد راد

عاشق آزاده یی از دامن ام البلاد

مرد ِعاشق پیشه یی از( بوی جوی مولیان)

عاشق ِ آواره یی ازسرزمین ِ خاوران

درسِ الفت داد عشاقِ نکواندیش را

عاشقی آموخت انسان ِ جهان خویش را

با سر ِ سرمست ِ عشق وبا دل ِ آزاده کیش

با جسارت گفت صدها سال از امروز پیش:

«ازجمادی مُردّم ونامی شدم

وزنما مُردّم به حیوان سر زدم

مُردّم ازحیوانی وآدم شدم

پس چه ترسم کی زمُردّن کم شدم

حمله دیگر بمیرم ازبشر

تا برآرم ازملایک بال وپر...

جلال الدین بلخی

هشت قرن پیش مولانا به کوش ِ ما سرود

هشت قرن بعد می خواهی بری ازآن توسود؟

حیف می آید مرا بر سال های سال ِ تو

دل بسوزانم به حال ِ خویش یا برحال ِ تو؟

عمر خود را سال های سال ای همزاد ِ من!

در هدر دادی برای بستن وبیداد ِ من

یا گهی با مستی خود گوشته ی آسوده ای

یا به دشنامی گهی دست وقلم آلوده ای

یا به زنجیر جهالت خویشتن را بسته ای

یا به جرم ِ سرکشی ها کاج را بشکسته ای

شاخه را برشاخ تابیدی قفس ها ساختی

سرو را دیدی به طرح ِ دار ها پرداختی

در طی این سال ها ایکاش تا آیینه وار

چهره ی معشوق درچشم ِ تو میشد آشکار

همچو مولانا ی رومی درمیان ِ شعله زار

چاره میجستی برای اژدهای روزگار

****

ای منادی صدای قرن های پیشِ ِ پیش!

یک وجب امروز پایی درعمل بگذارپیش

این زمان درد و عذاب ِ بیشتر داریم ما

برسر ِ ره اژدهای پرخطرداریم ما

اندکی چشم ِ قشنگت را فراتر باز کن

عاشقی آموز با شمسی تو هم پرواز کن!

یا بیا در شعله زار ِ عشق پیدا کن مرا

جلوه کن چون شمس با یک جلوه شیدا کن مرا

در دلم آتش بزن در شور وغوغا کن مرا

تاهوای سوختن دارم تماشاکن مرا

تابکی درکشتزار رفتگان دعوا کنیم؟

خویشتن را پیش چشم دیگران رسواکنیم؟

پر بزن برقله های عاشقی ماوا کنیم

پرچم ِ آزادگی عشق را بالا کنیم

جای آن دارد که ( اصل خویش ) را پیدا کنیم

عشق را با شور ومستی هدیه ی فردا کنیم

هشت قرن پیش مولانا به غربت داد زد

دل به دست شمس داد و بیگمان فریاد زد:

(... هرکسی کو دور ماند از اصل خویش

باز جوید روزگار وصل خویش...)

28.5.2007

 

 

/ 141 نظر / 18 بازدید
نمایش نظرات قبلی
باچه آزره

سلام دوست قدیمی ویبلاگ قبلی من را بستند .ویبلاگ جدید ساختم تا برای دیدارت یکبار دیگه شمارا اد نمایم ممنون مهربانی تان

اندیشه شاهی

سلام خانم یار عزیز دل خیلی زیبا مانند همیشه. حوشحال میشم به من هم سر بزنید و اگر مایل به تبادل لینک باشید بیشتر خوشحال میشم. با درود اندیشه شاهی. سبز باشید.

الفت ملزم

سلام خواهر عزیز! از خواندن شعر زیبایتان لذت بردم..در بناه حق باشین و عید را بیشابیش برایتان تبریک و تهنیت میگویم..به شعر تازه ام دعوت تان میکنم

اندیشه شاهی

سلام عزیزم خیلی زیبا بود لذت بردم شاد باشید منتظر شما عزیزانم سبز باشید. با درود اندیشه شاهی.

بارش

سلام خواهر عزیزم! به امیدی سلامتی های فراوان شما خواستم امروز از شما بخوانم که خواندم طراوت آسمان سای شعر در بیان شما متجلی هست در تداوم آن دعای خیر می کنم. منتظر نظرشما در پیام خوانه ویبم هستم. بیاکه بین ما وعشق جنگ شده بامعذرت که نیت من بلاگفا را باز نمی کند [گل]

بهرام

سلام شعر بسيار جالبي بود بهرام [گل][گل][گل]

Abdul basit

سلام راستی چه رنجور است و درد آور به آن ملت که از دین گشت

عبدالله بیخود

رواج عاشقی در انقیاس رنگ عاقل نیست محیط از رنگ مجنون میگیرد نقش نظر اینجا (بیخود) سلام از ادبخانه ام حضور راحله جان :رنگ بزن و تفکر کن در اشعارت آینده پراز نقش آفرین داری . حوزه باطنت پراز انقیاس شعر است و حتی وجود مرا در جنبش آورد

اکرم

سلام وبت قشنگه. به وب منم سربزن خوشحال میشم.